تبليغاتX
انجمن ادبی طوبی - اشعار
شعر شاهین شهر

با درود به دوستان

اشعاري از بچه هاي «انجمن ادبي طوبي» را تقديم مي كنيم، در ضمن از وبلاگ هاي شخصي اعضا كه لينك آن در پيوند هاست نيز مي توانيد بازديد بفرماييد...

_______________________

كولي شده اي حال مرا مي گيري

تصوير خط و خال مرا مي گيري

كارم به كجا كشيده كه حالا تو

آدم شده اي حال مرا مي گيري

يك عمر به ذهن خسته ام ور رفتي

عاصي شدم از حوصله ام سر رفتي

ديروز خودم از سر كوچه ديدم

زنگ در خانه را زدي در رفتي

                                         «فرزانه موسوي»

________________________

سر از دستهام كه برداشتي

بلاتكليف روزهاي سابقه دار شدم

همين روزهاي سر در گم

تا شهري زير پاهام

خياباني را پرسه بزند

شايد سر از كوچه هاي جنوب

دختري بردارد

كه تهراني شده

حالا چقدر فراموشم؟

از شرجي خشكيده توي چشمهات كه بگذريم

با لهجه ي توي گلويت چه مي كني؟

                                         «امين مرادي»

__________________________

«شكوفه ي لبخند»

 

 

 

اعتماد كن

به حس گرم دستها/به اعجاز واژه ها

مرهم زخم مشترك ما، شكوفه ي يك لبخند است

و ترنم يك نسيم

قدم برداريم با هم

تفسير عبور آسان است

اين سياهي در آسمان شب

به انتظار 14 روزه اي بند است

قرص اين مهتاب

پنجره ي بيتاب اين خانه را، اعتبار مي بخشد

خورشيد در صندوقخانه ي اراده ي امير جغرافياست

روشنايي سهميه نشد

بورس نپذيرفت

قدم برداريم با هم/ قباله ي اين زمين

به قبيله ي آدم نمي رسد

پرنده از برج مراقبت گذشت

اعتماد كن

به خورشيد، مهتاب و فردا

                                 «سيد محمد موسوي»

__________________________

نيستان مرد پوشالي نخواهد

محرم طبل تو خالي نخواهد

به صدها پرده گر آيد محرم

براي پرده نقالي نخواهد

                                  «مهدي قاسمي»

_____________________

تنم گندمزارت

ماه پيشاني شبت مي شوم

دامن بزن به وسوسه

معشوقه ي آسمان هم منم/و رام

گيسوبريدگيهايم

دلتنگي اش را مي ريزد روي سر شما

جيغ رسوايي ام

نجيبت مي شوم

دامن بزن...

                  «هليا بشيري»

________________

بابا آمده

از پشت كوه

با صداي گيسوان كسي در دست

آه...

خداي زنجير باف من!

زنجير منو بافتي؟

                     «محمد رضا نامدار پور»

_____________________

«عطر يار»

عشق آن لاله ي وحشي است

كه آرام گرفت

در دل دشت شقايق روييد

جام جان از دو لب يار گرفت

خاك را سرمه ي چشمانش كرد

و خدا را بوسيد/او به نور انديشيد

و در آن روشني صبح عطر گلهاي خدا را بوييد

"وه چه آسوده شدم/ اين چه صبحي است

خدايا نور است!"

گل در آغوش صداقت خنديد

ساقي دردكشان

گرد ياران مي گشت...

حاصلش اين بود

از دير زمان

كه تن خاكي خود را به شقايق پيوند زد!

                                   «امير زهراني»

______________________

شيرازه ات دريده شود دلبر

چشمت كه شد فروغ شب ديگر

اينك كه با شراره ي افسونت

آتش گرفته هيزم خشك و تر

چون شعله هاي سر زده مي رقصي

بر قامت رميده ي خاكستر

با رنج شاعرانه مرا كشتي

با ضربه هاي كاري عشق آخر

از چله ي كمان تو فهميدم

زهر غمت نشسته بر اين پيكر

معشوق من پياده پريشان حال

آمد شبانه از سده اي ديگر

حتي شكوه آمدنش را هم

چون رفتنش نكرده دلم باور

                                 «انسيه رجب زاده»

____________________

ترنم از رقص كولياتي عريان

بر انگشتان رها

انجماد بستري از اندام آتش

روايت بر همين نقطه بايد بميرد

تن خنده ي وحشيانه از هم آغوشي

بر دار و مدار زمين حلق آويز

كولياتي اندام عريان

بر انگشتهاي كشيده از دو سو

خدا در مغرب طلوع مي كند

زن بر مشرق آسمان

شيطان آبستن شده

                          «گلناز استكي»

____________________

خيمه شب باز

رگهاي پلاستيكي ام خنجر نمايش را معنا مي كنند

تا روزي كه باد از تو آبستن مي شود

بر سر داري فرياد بزنم

آي...! خيمه شب باز!

من شناسنامه داشتم

                       «حسين بشي»

________________

واژه را به شكل پريدن نكش

هنوز چند پرنده

به پايان چارپايه باقيست!

                          «سيد رضا باب المراد»

_______________________

ژاسمين

كفشهايت را جمع كن

امسال

بابا نوئل بدهكار است.

                            عليرضا ماهري(راوي)

 

 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم بهمن 1387ساعت 17:6  توسط   |